De rechter moet de
regering dwingen tot effectief klimaatbeleid. Organisatie voor duurzaamheid Urgenda wil dat de rechtbank de
Nederlandse staat beveelt de uitstoot van broeikasgassen in Nederland in zeven
jaar met 40 procent te verlagen.
Bron: Trouw, Joop Bouma, 28 september 2013.

Volgens Urgenda is de rijksoverheid nalatig: Nederland brengt zijn inwoners in gevaar
door het ontbreken van een doeltreffend klimaatbeleid. Dat ook andere landen
weinig ondernemen tegen de gevolgen van klimaatverandering, doet niet af aan de
zelfstandige plicht van de Nederlandse staat om burgers te beschermen tegen de
grote risico's door de (versnelde) opwarming
van de aarde, zegt de Maastrichtse advocaat Roger Cox.
Cox vraagt namens Urgenda
de rechter om Nederland tot ingrijpen te dwingen. De staat moet afspraken
uitvoeren die al jaren vastliggen in protocollen, volgend op het VN-Klimaatverdrag,
vindt Urgenda. Nederland tekende dat VN-verdrag.
Op 28 september 2013 maakt Urgenda tijdens de milieuconferentie Springtij op Terschelling de meer dan honderd pagina's tellende
dagvaarding openbaar. In het document wordt gedetailleerd beschreven op welke
punten het klimaatbeleid van Nederland faalt.
Het komt niet vaak voor dat een rijksoverheid in eigen
land voor de rechter wordt gedaagd voor haar rol in een mondiaal
milieuprobleem. In andere landen, waaronder België, volgen juristen en
milieuorganisaties de zaak van Urgenda
nauwlettend. Ook elders hebben milieugroepen plannen klimaatbeleid via de
rechter af te dwingen.
De organisatie verwijt Nederland ook dat het
mensenrechten schendt (het recht op leven, het recht op gezondheid) door geen
effectieve klimaatmaatregelen te nemen. Om de eis kracht bij te zetten wil de
Urgenda mede-eisers mobiliseren. "Deze
rechtszaak gaat over ons en onze nalatenschap aan onze kinderen",
aldus de dagvaarding.
Klimaatwetenschappers zijn geen scheidsrechters. Wijnand
Duyvendak:
"...Van de klimaatwetenschappers wordt veel te veel verwacht.
Ook deze week weer, in Stockholm bij de publicatie van een nieuw rapport van
het IPCC, het mondiale forum van klimaatwetenschappers… Ten onrechte worden de klimaatwetenschappers beschouwd als
de scheidsrechters in het klimaatdebat. Dat is hun rol niet. De politiek, en
maatschappelijke organisaties, zijn aan zet om een oordeel te vellen over de bevindingen
van de wetenschappers.
…Het is opvallend dat de hoofdlijn van de conclusies over de opwarming van de
aarde de afgelopen decennia in feite niet is veranderd. De vele pogingen deze
te weerleggen, hielden nooit stand in de - soms felle - wetenschappelijke
discussies.
…Het onderzoek van klimaatwetenschappers richt zich allengs niet meer op de
vraag of broeikasgassen verantwoordelijk zijn voor de opwarming van de aarde,
maar meer en meer op de vraag welke toename van broeikasgassen tot welke
effecten leidt. We zien dit jaar in het verslag van het IPCC dat de gevolgen
voor de temperatuur wellicht een heel klein beetje minder zullen zijn dan
eerder gedacht, maar de effecten op de zeespiegelstijging juist weer behoorlijk
groter.
…wat doe je bij een redelijke hoeveelheid bewijs, bij veel bewijs, of bij heel
veel bewijs? In essentie is de vraag aan de politiek: welk risico ben je bereid te lopen?
…[met] de [versnelde] klimaatverandering is sprake van een grote kans op
ernstige gevolgen voor miljarden mensen, wanneer we in het huidige tempo
fossiele brandstoffen blijven verstoken. [Inheemse Arctische volken zullen
verdwijnen.] Er zijn onzekerheidsmarges maar deze zijn niet heel groot: het zou wel eens heel erg mis kunnen gaan in
de loop van deze eeuw… niets doen het nemen van een onverantwoord groot risico. Bron: Trouw Opinie 26 september 2013.